بزی جان یکی از روستاهای کوهستانی در غرب شهرستان محلات است که در جنوب شرقی  کوه های هفتاد قله واقع شده است. فاصله این روستا تا جاده اصلی حدود30 کیلومتر است. مردم این روستا از طریق کشاورزی و دامداری (گله داری ) ارتزاق می کنند. این منطقه به علت کوهستانی بودن در زمستان هوای آن بسیار سرد و توام با یخبندان است وهمین عامل باعث شده تا کلیه کوه هایی که نوع سنگ های آنها رسوبی است،
 

بر اثرنفوذ آب باران و برف و یخبندان از هم متلاشی شوند. اغلب کوه های این منطقه ازجنس سنگ های آهکی رسوبی است که به تلی از ماسه تبدیل شده اند و فقط تعداد اندکی از سنگ های آنها سالم مانده است. ما در پی یابی های یک روزه خود به طرف جاده سد خاکی، به  تپه ای رسیدیم که چند قطعه از سنگ های آنها سالم مانده بود و بر روی آنها تعدادی نقوش همچون:  بزکوهی، انسان ، نماد ها و اولین بار نقش خورشید بود که می دیدیم. این نقوش اغلب به علت عوامل طبیعی ناقص شده اند و آنهایی که قابل مشاهده هستند. در یک شرایط استثنایی باقی مانده اند و...

جهت اطلاعات بیشتر به کتاب : موزه های سنگی هنرهای صخره ای ( سنگ نگاره های ایران) اثرنگارنده مراجعه نمایید.